Podpułkownik Jerzy Urbankiewicz

Podpułkownik Jerzy Urbankiewicz był człowiekiem o niezwykłej energii i pracowitości. Był oficerem kawalerii II RP, żołnierzem Armii Krajowej. W czasie wojny więziony w sowieckich łagrach. Po wojnie pisarz i dziennikarz. Odznaczony między innymi Orderem Wojennym Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Wspominany przez tych którzy go znali osobiście jako człowiek niezwykle komunikatywny i lubiany, który zaciekawiał ludzi swoją osobowością. Jego miłością były konie i Łódź, do której powrócił po niewoli w sowieckich łagrach Workuty. Mieszkała również w Ksawerowie w odziedziczonym po rodzicach przedwojennym domu, gdzie do końca chętnie odpoczywał.

Jerzy Urbankiewicz urodził się w 1915 roku w Łodzi. W Łodzi rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum im. M. Kopernika, później został przeniesiony do prywatnego Gimnazjum A. Zimowskiego. Był wyróżniającym się uczniem, mógł pochwalić się znaczącymi osiągnięciami sportowymi. W wieku 17 lat został mistrzem Łodzi oraz mistrzem Polski we władaniu floretem.

Po maturze zgłosił się na ochotnika do służby wojskowej. Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii ukończył jako prymus w 1935 r. Dwa lata później otrzymał nominację na podporucznika rezerwy.

Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego jednocześnie podejmując próby twórczości dziennikarskiej między innymi w Polskim Radiu Łódź i w prasie.

W 1939 r. został zmobilizowany do Pułku 4 Ułanów Zaniemeńskich, gdzie został dowódcą plutonu w „szwadronie marszowym”. Podczas kampanii wrześniowej, szwadron, wszedł w skład zaimprowizowanego 102 Pułku Ułanów. Żołnierze szwadronu podjęli walkę 18 września z sowietami o Grodno. Na Suwalszczyźnie, źle uzbrojony szwadron, dostał się między niemieckie i sowieckie czołgi i został rozformowany. Jerzy Urbaniewicz przeszedł granicę litewską i został internowany w obozie w Rakiszkach.

Na początku kwietnia 1940 r. Jerzy Urbankiewicz uciekł z obozu w Rakiszkach do Wilna. Nie udało mu się przedostać do Wojska Polskiego na Zachodzie więc zaangażowała się w konspirację Armii Krajowej. Dołączył do Egzekutywy w Kedywie Okręgu Wileńskiego AK, od 1943 r był jej dowódcą. Brał udział w atakach dywersji, zamachach ulicznych na agentów Gestapo i kolaborantów, odbiciu z więzień polskich wojskowych. Za te akcje został odznaczony Krzyżem Walecznych oraz Virtuti Militari.

Aresztowano Jerzego Urbankiewicza 5 października 1944 r. W wyniku procesu został skazany na 15 lat i trafił do łagru w Workucie. Po dwunastu latach w grudniu 1956 r. powrócił do Łodzi.

Z Workuty napisał pierwszy w Polsce, opublikowany w Nowej Kulturze, tekst o łagrach i tysiącach kresowych żołnierzy AK w nich przetrzymywanych. Tekst ten zatytułowany „Cztery listy z Workuty” był przełomowym, który uznawała patriotyzm żołnierzy walczących w AK.

Po powrocie do Łodzi, ukończył prawo na Uniwersytecie Łódzkim i rozpoczął pracę dziennikarską w tygodnikach, również w łódzkiej telewizji i radiu a następnie w Dzienniku Łódzkim.

W końcu lat 60-ych zaczął pisać książki. Napisał i wydał kilkadziesiąt książek o Łodzi, o wojsku, Armii Krajowej, a także wspomnienia własne i cudze z więzień, łagrów i obozów sowieckich.

Od 1990 r. redagował i wydawał miesięcznik WIANO – Trybunę Akowców Wileńskich oraz Zeszyty Historyczne.

Od 1975 r. należał do Związku Literatów Polskich. Po zawieszeniu działalności w stanie wojennym kontynuował pracę w konspiracji. W październiku został zatrzymany na jednym z konspiracyjnych zjazdów ZLP i przesłuchiwany przez UB.

W 1989 r. założył i jako prezes prowadził Łódzki Oddział Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W tym samym roku założył Stowarzyszenie pod nazwą Okręg Wileński Armii Krajowej WIANO.

Natomiast w 1992 r. założył, wraz z ks. Tadeuszem Bednarkiem, w Łodzi Muzeum Okręgu Wileńskiego AK, które do teraz funkcjonuje w budynku Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi. To jedyne na świecie takie Muzeum z pamiątkami i eksponatami po żołnierzach Wileńszczyzny.

W 1993 r. jako rotmistrz Pułku 4 Ułanów Zaniemeńskich został awansowany do stopnia majora rezerwy, w roku 1999 do stopnia podpułkownika. Wielokrotnie nagradzany między innymi Nagrodą miasta Łodzi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Europy. Był kawalerem Krzyża Srebrnego Virtuti Militari, Krzyża Walecznych, Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski.

Podpułkownik Jerzy Urbankiewicz zmarł w sierpniu 2004 roku w wieku 89 lat, został pochowany na cmentarzu Św. Anny na Zarzewie w Łodzi.

wpis czytano 256 razy
Wpis opublikowano przez: Magdalena Błaszkowska, dn.22 stycznia 2014

- kliknij aby powrócić do poprzedniej strony